“Hamza Dayı’dan Vahap Seçer’e Vicdan Çağrısı… Verdiğim Oy Nerede…?”

“Hamza Dayı’dan Vahap Seçer’e Vicdan Çağrısı… Verdiğim Oy Nerede…?”

Başkan Seçer Mersin’de Hamza Dayının Halk Kartını Neden Kesdiniz.

“Festival Var, Yardım Yok: Hamza Dayı Soğukta, Belediyeler Reklamda!”
Yılbaşı kutlamaları yapıldı. Sahnelere milyonlar harcandı. Işıklar yandı, konserler verildi, eğlenceler düzenlendi. Ne kadar para harcandığını bilemem.
Ama bildiğim bir şey var: Benim gibi evinde yatan, hasta, yaşlı ve muhtaç insanlar hiç düşünülmedi.
Ben Hamza Dayı.
66 yaşındayım.
Evden çıkamıyorum, rahatsızım.
Hiçbir yerden gelirim yok.
Sadece devletten aldığım 5.900 lira 65 yaş aylığıyla hayatta kalmaya çalışıyorum.
Kiramı ödeyemedim diye ev sahibim beni evden çıkardı.
Elektrik ve su faturalarımı ödeyemedim.
Buna rağmen belediyeden aldığım Halk Kartım iptal edildi.
Soruyorum:
Benim kartımı kesince elinize ne geçti?
Benim hiçbir gizli gelirim mi vardı?
Utanacak, saklayacak bir durumum mu vardı?
Belediyeler çıkıp “Biz halk kart veriyoruz, sosyal belediyecilik yapıyoruz” diye reklam yapıyor.
Ama iş gerçeğe gelince Hamza Dayı ortada kalıyor.
Medyadan izliyorum, duyuyorum:
Neredeyse haftada bir festival yapılıyor.
Mersin tanıtılıyormuş!
Peki Mersin’de yaşayan yaşlı, hasta, yoksul insanlar ne olacak?
Biz bir şey istediğimizde “Tasarruf genelgesi var” deniliyor.
Sorarım yetkililere:
Bu festivaller yapılırken tasarruf genelgesi yok muydu?
Yılbaşı kutlamalarına harcanan paralar tasarrufa girmiyor mu?
5 yıl önce vaatler verdiniz.
İş alanları, fabrikalar, turizm dediniz.
Metro getireceğiz dediniz.
Bugün ise sorumluluğu başkasının üstüne atıyorsunuz.
“Yapamadık” diyemiyorsunuz.
Bir vatandaş olarak,
Bir yaşlı olarak,
Bir seçmen olarak soruyorum:
Daire başkanları diye oturttuğunuz kişiler görevlerini gerçekten yapıyor mu?
Bundan ne kadar eminsiniz?
Benim gibi insanların hali görülmüyorsa,
Sesi duyulmuyorsa,
Kartı kesiliyorsa,
Evinden çıkarılıyorsa;
O zaman yapılan festivallerin, verilen konserlerin, asılan afişlerin kime faydası var?
Ben verdiğim oy için hakkımı helal etmiyorum.
Bir Hamza Dayı Mersin’e fazla geldiyse, kusura bakmayın.
Ama bilin ki bu şehir sadece sahnelerden, afişlerden ve reklamlardan ibaret değil.
Bu şehirde aç kalan, hasta yatan, evsiz kalan insanlar var.
Ve bu yazı,
Onlardan sadece birinin feryadıdır.